حدود ۲۰ سال پیش بود که صحبت از تولید خودروی ملی به بحث داغ رسانه‌های ایران تبدیل شد.

گویا مدیران سایپا و ایران خودرو، به فکر توسعه‌ی کارخانه‌های خود بودند تا فراتر از یک مونتاژکار پراید و پژو در بازار جهانی باشند.

سال‌ها گذشت و نه‌تنها خریدار ایرانی به محصولی بهتر از سمند و تیبا نرسید،

بلکه خودروسازان وطنی هم، توان مونتاژ مدل‌های روز کره‌ای و فرانسوی با قیمت مناسب خانواده‌های ایرانی را از دست دادند.

مخارج سنگین تولید خودرو در کشور که عمدتا به دلیل ضعف مدیریتی و سخت‌افزاری است،

در کنار مالیات‌های سنگین مربوط به قطعات و ارزش افزوده؛

چاره‌ای جز پناه بردن خودروسازان کشور به محصولات چینی، باقی نمی‌گذارد.

کمتر از ۱۲ سال پیش، شرکت زوتیه چین، بنیان نهاده شد.

این گروه صنعتی، کاملا خصوصی است

و با نام کامل Zotye International Automobile Trading در شرق چین و شهر ژجیانگ فعالیت می‌کند.

هرچند که برند زوتیه، جوان و کم‌سابقه به نظر می‌رسد، امروزه ۱۵ نوع خودروی مختلف تولید می‌کند

که شامل ۹ کراس‌اور، ۳ مدل سدان و ۳ محصول کوچک در کلاس شهری است.

این شرکت، از نظر کیفیت محصولات، در سطح اول خودروسازان چینی، ارزیابی می‌شود

و با برندهای خارجی، از جمله تویوتا، دایهاتسو و فیات، همکاری دارد.

با نگاهی به محصولات مختلف زوتیه، متوجه می‌شویم که ضعف طراحی در این برند، کمتر از دیگر خودروسازان چینی است،

چراکه مدیران زوتیه، الگوبرداری از مدل‌های خارجی را اولویت خود قرار داده‌اند

و در بسیاری موارد، از جمله خودروی آریو؛ حق امتیاز استفاده از یک پلت‌فرم معتبر را، خریداری کرده‌اند.

آنچه سایپا به نام آریو S300 مونتاژ می‌کند، با کد Z300 در میان محصولات زوتیه شناخته می‌شود

و امروزه با مدل جدیدی به نام Z360 در خط تولید سازنده‌ی چینی، جایگزین شده است.

خودروی Z300 در سال ۲۰۱۲ به تولید رسید و در زمان خود، بزرگ‌ترین محصول زوتیه محسوب می‌شد.

پلت‌فرم این خودرو با تویوتا آلیون مشترک است و حتی در فرم چراغ‌ها نیز، کاملا مشابه نمونه‌ی ژاپنی است.

آلیون، خودرویی است که صرفا در بازار ژاپن عرضه می‌شود

و از سال ۲۰۰۱، به جای مدل‌های کورونا و کارینا، در فهرست تولیدات تویوتا قرار دارد.

از نظر سایز بدنه، این محصول کوچک‌تر از کمری و بزرگ‌تر از کرولا است.

شاسی و بدنه‌ی زوتیه Z300، با نسل دوم تویوتا آلیون که در سال ۲۰۰۷ معرفی شد،

مشترک است و پس از فیس‌‌لیفت نمونه‌ی ژاپنی، با چراغ‌های جلوی جدید و کد Z360 در خط تولید زوتیه، عرضه می‌شود.

با این حساب، تفاوت دیگری میان Z300 و Z360 وجود ندارد.

در نقد و بررسی آریو S300 طراحی ظاهری و بدنه مورد توجه قرار میگیرد.

مسلما، در نمای بیرونی آریو با یک تویوتا مواجه هستیم که اصول طراحی خودرو، به خوبی در آن رعایت شده است

و برخلاف بسیاری از محصولات چینی، توی ذوق نمی‌زند.

همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردیم، سازنده‌ی اصلی، کوچک‌ترین تغییری در ظاهر این خودرو ایجاد نکرده

و به طرح اصلی وفادار مانده است، چراکه تویوتا آلیون، در خارج از ژاپن شناخته شده نیست.

و می‌توان پیش‌بینی کرد، آریو S360 هم، به زودی در میان محصولات سایپا، حضور داشته باشد.

در نمای روبروی آریو، شبیه به کرولای مدل ۲۰۱۲، سادگی و آرامش خاص محصولات تویوتا در آن زمان، به خوبی دیده می‌شود.

کاپوت جلو، تقریبا صاف و فاقد خطوط حجم‌دهنده است،

درحالیکه روی سپر و هماهنگ با چراغ اصلی، انحنای کوچکی وجود دارد.

کشیدگی چراغ اصلی تا روی گلگیر و فرم کلی آن، حس اسپرت آریو را تقویت می‌کند. جلو پنجره نیز، با سه فضای خالی و ادوات فلزی براق ارائه می‌شود

که در امتداد چراغ‌ها قرار دارد و با حداقل هزینه، جذابیت خوبی ارائه کرده است.

روشنایی روز، داخل کاسه چراغ طراحی شده و با توجه به حضور لامپ‌های اصلی مدل هالوژنی، جلوه‌ای مدرن به آریو داده است،

در حالیکه مه‌شکن‌های کوچکی هم، داخل فضای خالی و سیاه‌رنگ، در طرفین سپر وجود دارند.

شاید با اندکی ظرافت و صرف هزینه‌ی بیشتر در طراحی سپر آریو و خصوصا قسمت خالی میانی، شاهد جلوه‌ی بهتری از این محصول بودیم،

اما نباید هزینه‌ی تمام شده در یک سدان اقتصادی را، فراموش کرد.

آنچه در نمای جانبی آریو، بیننده را به وجد می‌آورد، کشیدگی بدنه و طول ۴.۵ متری آن است

که با توجه به قیمت نهائی خودرو، راضی کننده خواهد بود.

سادگی بدنه و خودداری طراحان از اضافه کردن خطوط حجم دهنده به S300، در نمای کناری این خودرو به اوج می‌رسد،

به طوری‌که درها، صرفا در قسمت زیر شیشه و رکاب، دارای خطوط کم‌رنگ حجمی هستند

و روی گلگیرها نیز، شاهد منحنی‌های پیچیده نیستیم.

فریم درها، از پلاستیک سیاه‌رنگ است،

اما دستگیره‌ها و آینه‌های بغل، تمام فلزی و هم‌رنگ بدنه هستند.

آریو S300، با رینگ‌های ۱۵ اینچ در نمونه‌ی استاندارد ارائه می‌شود که با توجه به طول بدنه، حقیر به نظیر می‌رسند

و مسلما با نمونه‌های ۱۶ اینچ، جذابیت خودرو افزایش خواهد یافت.

در نمای پشت، طراحی هوشمندانه و زیبایی در آریو دیده می‌شود

که با چراغ‌های بزرگ و فرم‌دهی خوب بدنه، چشم‌نواز و راضی کننده است.

شیشه‌ی عقب، با شیب ملایمی همراه است که منجر به کوچک شدن درب صندوق می‌شود.

از سویی دیگر، کاپوت عقب طوری طراحی شده است

که خط حجم‌دهنده‌ی ناشی از سقف را ادامه دهد

و حس یک خودروی فست‌بک را القا کند، هرچند که شیشه‌ی عقب ثابت است و همراه صندوق، تغییر وضعیت نمی‌دهد.

دیگر نکته‌ی مثبت در نقد و بررسی آریو S300، چراغ‌های بزرگ عقب هستند که مزاحمتی برای کاپوت عقب ندارند

و این موضوع، پهنای زیاد صندوق و امکان حمل بارهای عریض را فراهم می‌کند.

سپر انتهای آریو، در نمونه‌ی استاندارد دارای چراغ راهنما یا شب‌رنگ است که در طرفین سپر قرار دارد

و البته زیبایی خاصی ندارد، اما در مجموع، سپر عقب هماهنگی خوبی با فرم چراغ‌ها دارد و به خوبی، بخش عقب خودرو را حجم‌ می‌دهد.

ابعاد آریو S300، شامل طول ۴۵۶۵ میلی‌متر با عرض ۱۷۶۶ میلی‌متر و ارتفاع ۱۴۸۶ میلی‌متر است

که با فاصله محورهای ۲۷۰۰ میلی‌متر ارائه می‌شود.

طراحی داخلی و کابین نیز در نقد و بررسی آریو S300 مورد توجه میباشد.

محصول چینی سایپا، در دو تیپ دنده دستی و اتوماتیک عرضه می‌شود که تفاوت‌هایی در فضای داخلی دارند.

نمونه‌ی مجهز به جعبه‌دنده‌ی اتوماتیک، از آپشن‌های بیشتری بهره‌مند است

و طبیعتا، با وجود نمایشگر ۷ اینچی و تجهیزات مرتبط با آن، جلوه‌ی بهتری در مقایسه با مدل دنده دستی دارد.

علاوه بر این، قطعاتی از پلاستیک با طرح چوب، در نسخه‌ی گران‌تر وجود دارد که تاحدودی زیبایی آریو را افزایش می‌دهد.

با ورود به کابین خودرو، با پلاستیک سخت و خاکستری‌ رنگ داشبورد مواجه می‌شویم

که طبق انتظار ما، زیباست اما کیفیت قابل قبولی ندارد.

البته نباید با توجه به قیمت آریو، انتظاری فراتر از این داشت،

ضمن اینکه بسیاری از چینی‌های بازار (از جمله مدل F3 از BYD) در متریال فضای داخلی، بسیار ضعیف‌تر از آریو عمل کرده‌اند.

فرم کلی داشبورد و ادوات آن، ساده و یک‌نواخت ارزیابی می‌شود،

اما برای کسانی که تجربه‌ی سال‌ها رانندگی با سمندهای قدیمی، پراید و تیبا را داشته باشند،کاملا راضی کننده است.

در نمونه‌ی استاندارد که نمایشگرلمسی وجود ندارد، یک LCD تک‌رنگ باریک دیده می‌شود

که ساعت و موج رادیو را نشان می‌دهد و با یک فضای خالی عریض، محلی برای گوشی تلفن همراه یا وسایلی شبیه به آن را فراهم می‌کند.

نکته‌ی مثبت در نقد و  بررسی آریو S300، امکان اتصال حافظه‌ی فلش از طریق درگاه USB است.